Het Natural History Museum is één van de drie grote musea in London. De andere twee zijn het Science Museum en het Victoria and Albert Museum. Er worden ongeveer 70 miljoen voorwerpen bewaard. Dit museum is bekend vanwege de collectie dinosaurusskeletten en dan met name vanwege het afgietsel van een Diplodocusskelet dat de entree domineert. Aan de oorsprong van de verzameling ligt een legaat van de Ierse arts Sir Hans Sloane, dat gedroogde planten, dierlijke en de menselijke skeletten bevatte die aanvankelijk werden gehuisvest in Montague House, dat tevens onderdak bood aan het British Museum. Rond 1860 werd het duidelijk dat de biologieafdelingen een groter en afzonderlijk gebouw nodig hadden. Het bleef een onderdeel van het British Museum met de officiële naam British Museum (Natural History). Pas na de introductie van een nieuwe museumwetgeving in 1992 werd de naam gewijzigd in The Natural History Museum. In het pasgeopende Darwin Center wordt een verzameling bewaard van miljoenen specimina ; materiaal wordt er op interactieve wijze getoond en heeft men er ook de beschikking over nieuwe werkruimten. In de eerste fase van het Darwin Center worden collecties op sterk water, afkomstig uit de zoölogische afdeling, opnieuw gehuisvest. Daarna zullen ook de entomologische en botanische verzamelingen onder het zelfde dak worden geplaatst. Archie the Squid, een 8 meter lange reuzeninktvis, is tegenwoordig tentoongesteld op een prominente plek in de grote specimina-zaal. Het museum zal ook onderdak gaan bieden aan de overblijfselen en de botten van de walvis die op 20 januari 2006 de weg kwijtraakte en uiteindelijk in de rivier de Theems verzeild raakte